กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 106 อยู่กับเพื่อนหลายคนก็มีความสุข เป็นผู้โดดเดี่ยวก็มีความสุข!
น้องดาร์ลิงเอียงศีรษะเล็กน้อยแล้วคิด ราวกับกำลังคิดว่าจะพูดอย่างไรถึงจะแม่นยำ
เธอไม่ได้ให้คำตอบทันที แต่หันไปถามกลับผู้กำกับว่า
“คุณอา ความกังวลบางอย่างอาจไม่ใช่ปัญหาของคนอื่น แต่เป็นปัญหาของตัวเราเองใช่ไหมคะ?
อย่างเช่น มีคุณอาและน้าสาวบางคนมองหนู แล้วพูดกับหนูว่า โอ๊ย หนูไม่มีพ่อเหรอ? เกิดมาก็ไม่มีเลยเหรอ? เด็กคนนี้น่าสงสารจริง ๆ!
พวกเขาไม่ได้มีเจตนาร้าย ไม่ได้หัวเราะเยาะหนู พวกเขากังวลแทนหนูจริง ๆ
แต่ตัวหนูเองไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองน่าสงสารเลยนะ!
หนูต้องแสดงออกว่าตัวเองมีความสุขมาก ๆ พิสูจน์ให้พวกเขาเห็น พวกเขาถึงจะเลิกกังวลหรือคะ?
แบบนั้นมันก็เหนื่อยเกินไปแล้วใช่ไหม?