กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 67 โชคดีที่มีฉีฉี ไม่อย่างนั้นคืนนี้จือจือได้ไปนอนที่ฝ่าเท้าแน่
เจียงสือเยว่เลียนแบบได้เหมือนมาก ราวกับว่าปกติซ้อมเทคนิคนี้มาอย่างหนัก
ความจนปัญญาบนใบหน้าของหลินชิงหลี่มองทะลุผ่านหน้าจอมาก็ยังเห็นชัดเจน แทบจะตัดบทเจียงสือเยว่กลางคัน
“พูดภาษาคน”
เสียงของเจียงสือเยว่กลับมาปกติในชั่ววินาทีเดียว
“พนักงานรายงานผมแล้ว ร้านที่เธออยู่มันห่างไกลผู้คนเกินไป เลยมีรถรับส่งชมวิวไว้รับส่งพนักงานไปกลับที่ทำงาน แบบที่เราเคยนั่งตอนไปตีกอล์ฟน่ะ!
จะใช้ยังไงก็ได้ แต่จะนั่งก็ได้นะ ถ้าเธอเอามันไปตัดหญ้าหมูละก็ ผมจะให้เธอชดใช้สิบเท่า…”
เจียงสือเยว่ยังพูดไม่ทันจบ หลินชิงหลี่ก็ยื่นโทรศัพท์ไปตรงหน้าพนักงานอย่างฉับไว
“ที่นี่มี AI ตัวหนึ่ง ดูเหมือนมีเรื่องจะสั่งเสีย”