กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 หรือนี่คือเรื่องในตำนานที่ว่า ขโมยไก่ไม่สำเร็จแถมยังเสียข้าวสาร?
วินาทีถัดมา มือที่อุ้มหลินซิงฉีก็เปลี่ยนเป็นของคนอื่น
ไม่นุ่มนวลเหมือนแม่อย่างไรก็ไม่ใช่ มือใหญ่ของพ่อยังออกแรงหนักเกินไป บดรักแร้ของน้องฉีฉีจนเจ็บ เท้าเองก็เริ่มเตะไปมาไม่สนใจสิ่งใด เพื่อเป็นการประท้วง
“พ่อทำอะไรน่ะ? ไม่เอาพ่ออุ้ม ฉีฉียังอุ้มกับแม่ไม่พอเลย! หมาป่าสีเทาตัวใหญ่! ปล่อยฉีฉี!”
หลินชิงหลี่ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ชูหลินซิงฉีขึ้นเดินไปข้างหน้า ก้มตาลงพูดกับเจียงหวั่นจือเบา ๆ ว่า “เปลี่ยนรองเท้า”
เจียงหวั่นจือเพิ่งจะก้มลงมอง เห็นหลังเท้าของตัวเองที่เริ่มแดงเรื่อ เมื่อครู่ตอนอุ้มฉีฉีขึ้นมา เพื่อควบคุมจุดศูนย์ถ่วง เท้าต้องออกแรงมาก ถูจนเจ็บ