กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 427 ผมก็ไม่ได้ยุ่งขนาดนั้น
เมื่อคิดได้ดังนี้ เขาก็ตอบสือลั่วอินไปว่า “ความจริงก็ไม่ได้ยุ่งขนาดนั้นหรอก”
“คืนนี้รอฉันทำธุระเสร็จ จะโทรหาเธอ”
“ถึงตอนนั้นพวกเราสองคนค่อยไปกินข้าวด้วยกัน”
เรื่องนี้ทำให้สือลั่วอินรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย
เธอเบิกตากว้างมองหลินอี้ อดไม่ได้ที่จะถาม “แต่เมื่อกี้นายเพิ่งบอกปู่ฉันไปว่าคืนนี้นายไม่ว่างนี่?”
หลินอี้ยิ้มอย่างมีความนัย ก่อนตอบสือลั่วอิน “พวกเราสองคนไปกินข้าวด้วยกันก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอก”
“แต่ถ้าพาท่านผู้เฒ่าสือไปด้วย ท่านคงต้องเร่งรัดเรื่องแต่งงานอีกแน่”
“ดีไม่ดีอาจจะถามคำถามที่ทำให้พวกเราสองคนรู้สึกกระอักกระอ่วนใจด้วยซ้ำ”