กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 420 ถ้าอยากรักษาโรค ก็อย่าเห่า
“ตั้งแต่แกลงมือทำจนถึงตอนนี้ เพิ่งจะผ่านไปแค่ไม่กี่นาทีเอง แม่ของข้าจะไปหายดีได้ยังไง?”
เมื่อได้ยินหวังเทียนหู่พูดเช่นนั้น หลินอี้ก็จับจ้องสายตาไปที่เขาโดยตรง
นี่ทำให้เขาถึงกับไม่กล้าพูดจาซี้ซั้วออกมาเลยแม้แต่คำเดียว ซ้ำยังไม่กล้าแม้แต่จะสบตากับหลินอี้ด้วยซ้ำ
“ฉันรักษาแม่ของแกจนหายขาดแล้ว เดี๋ยวแกก็ไปทำเรื่องออกจากโรงพยาบาลได้เลย”
หลังจากพูดประโยคเหล่านี้จบ หลินอี้ก็เดินออกจากห้องผู้ป่วยไปโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง
หวังเทียนหู่ไม่เชื่อคำพูดของหลินอี้ เขารีบวิ่งไปที่ข้างเตียงผู้ป่วยของแม่
แต่เขาก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่า สีหน้าของแม่ตัวเองดูดีขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด