กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 310 แกรอรับการลงโทษแทนมันก็แล้วกัน
“บัดซบ แกปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ ไม่งั้นล่ะก็...”
หลิวจ้านวั่งยังพูดไม่ทันจบ จู่ ๆ เขาก็ได้ยินเสียงกระดูกถูกบีบจนแหลกดังขึ้นอย่างชัดเจน
เสียงนี้ทำให้พวกคนที่มุงดูอยู่รอบ ๆ อดไม่ได้ที่จะรู้สึกขนลุกซู่
จากนั้นหลิวจ้านวั่งก็มองดูข้อมือขวาของตัวเองถูกหลินอี้บีบจนแหลกคามือ
ไม่ปล่อยให้เขาได้พูดอะไรมาก ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงก็แล่นปราดไปทั่วร่างของเขาในพริบตา
เนื่องจากกระดูกหัวเข่าของหลิวจ้านวั่งแตกละเอียดไปแล้ว ดังนั้นตอนนี้เขาจึงไม่สามารถยืนขึ้นได้
เขาทำได้เพียงนอนบิดตัวไปมาและร้องโหยหวนอยู่บนพื้นราวกับหนอนแมลงวัน