ตอนที่ 288 อย่าปล่อยให้อากัวของผมรอนาน

ตอนที่ 288 อย่าปล่อยให้อากัวของผมรอนาน

บางทีครั้งนี้อาจจะดื่มรีบเกินไป ฉู่หมิ่นดื่มไปได้แค่ครึ่งเดียวก็ไอออกมาอย่างรุนแรง

ทำให้เหล้าจำนวนมากหกเลอะเทอะบนตัวเธอ ดูแล้วยั่วยวนใจสุดๆ

พวงแก้มของฉู่หมิ่นเริ่มแดงระเรื่อ เธอพูดกับหลินอี้อย่างสะลึมสะลือ “เสี่ยวอี้ พวกเรา... พวกเรารีบกลับกันเถอะ”

เพิ่งจะพูดประโยคนี้จบ ฉู่หมิ่นก็รู้สึกวิงเวียนศีรษะหน้ามืดขึ้นมาทันที

ขณะที่ฉู่หมิ่นกำลังจะล้มลงไปกองกับพื้น มือที่แข็งแรงมั่นคงคู่หนึ่งก็ประคองเอวของเธอเอาไว้

ฉู่หมิ่นลืมตาขึ้นมอง พบว่าคนที่กำลังกอดตัวเองอยู่ก็คือหลินอี้