ตอนที่ 237 เมืองหลวงของมณฑล เมืองปินไห่

ตอนที่ 237 เมืองหลวงของมณฑล เมืองปินไห่

เพียงแต่หลายปีผ่านไป ครอบครัวของหวังถิงเซวียนแทบจะขาดการติดต่อกับทางนครหลวงไปนานแล้ว

ถ้าเพิ่งจะนึกอยากติดต่อทางนครหลวงเอาป่านนี้ หวังถิงเซวียนคิดว่าคงไม่มีหวังเท่าไหร่

หวังซิงปังโทรศัพท์ไปหลายสายก็ไม่มีใครรับ

ตอนที่เขากำลังจะถอดใจ เสียงแหบพร่าของคนแก่ก็ดังมาจากปลายสาย

“ซิงปัง แกคงเจอเรื่องลำบากเข้าล่ะสิ ถึงเพิ่งจะนึกถึงตาแก่คนนี้ได้?”

พอได้ยินเสียงพ่อของตัวเองดังมาจากปลายสาย หวังซิงปังก็รีบตอบกลับไป “พ่อ ผม...”

ไม่รอให้หวังซิงปังอธิบาย ชายชราก็พูดต่อ “เอาล่ะ ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว”