กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 288 จารึกคณิตศาสตร์ประจำปี
ย่าเจียงถลึงตาใส่เธออย่างหงุดหงิด ยังจะมาเลือกอีก ช่างเรื่องมาก
“หนู…”
“แม่ครับ พวกผมเห็นด้วย พวกผมเห็นด้วยแน่นอน ต้าหยาก็เป็นลูกสาวของผมเหมือนกัน ผมย่อมหวังให้เธอได้ดี”
เจียงคนโตรีบชิงพูดขึ้นก่อน พลางถลึงตาใส่จางต้าหนี
“แม่ครับ ต้าหยาก็อายุไม่น้อยแล้ว พอไปเมืองหลวงกับท่าน เรื่องแต่งงานก็ต้องให้ท่านเป็นคนคัดเลือกให้แล้ว”
เจียงคนโตคิดลึกไปไกล
หากต้าหยาได้ครอบครัวฝ่ายชายที่ดีก็ช่วยเหลือทางบ้านได้ ในหมู่บ้านนี้พวกเขาจะหาคนที่มีฐานะดีได้ที่ไหน สู้ให้เธอตามแม่นี่ไปเมืองหลวงไม่ได้ เผลอ ๆ อาจได้วาสนาอีกแบบหนึ่ง
“เมียคนโต เธอว่าอย่างไร” ย่าเจียงแสดงท่าทีชัดว่าอยากให้จางต้าหนีเป็นคนพูด