กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 278 เขาคือวีรชน
“คนที่สาม พูดมาสิ”
ย่าเจียงตบโต๊ะสองสามที สีหน้าหม่นมัวจนน่ากลัว
เฉาจ้งเหลียงไอ้สัตว์เดรัจฉานคนนั้น มันไม่มีหน้าแม้จะมีชีวิตอยู่ มันควรลงนรกไป
มันควรขาดลูกขาดหลาน วงศ์วานสิ้นสูญ
ผ่านมาหลายสิบปีแล้ว แต่เธอไม่มีวันลืมภาพพ่อตอนใกล้ตายได้เลย
พ่อของเธอดีกับมันมากแค่ไหน ปู่กับย่าก็สงสารที่มันกำพร้าตั้งแต่เด็ก จึงรับมาเลี้ยงไว้กับตัว
การดูแลทุกอย่างเท่าเทียมกับพ่อของเธอ ยกเว้นเพียงไม่ได้มอบมรดกอาหารตระกูลเฉาให้มัน ครอบครัวนี้ทำอะไรผิดต่อมันบ้าง
เฉาจ้งเหลียงก็คือคนเนรคุณไม่รู้จักบุญคุณ
เจียงคนสามมองแม่ที่เกลียดคนผู้นั้นมาเกือบครึ่งชีวิต แล้วเหลือบมองน้าชายที่ก็กลั้นความโกรธไว้ไม่มิดเช่นกัน ลำคอเขาแน่นขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่