กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 271 เก็บของทะเลยามน้ำลง
เจียงอวี๋ก็รู้สึกทอดถอนใจอยู่เหมือนกัน
ใครจะไปคิดว่าย่าของเธอซึ่งอายุหกสิบกว่าปีแล้ว ยังจะตามลมวสันต์ของการปฏิรูปและเปิดประเทศมาค้าขายอีก
ราคาอาหารส่วนตัวตระกูลเฉาไม่เป็นมิตรกับกระเป๋าเงินเท่าไร เรียกได้ว่าค่อนข้างแพงอยู่บ้าง แต่สองปีมานี้กลับยิ่งได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อย ๆ
คุณปู่เองก็เลิกเป็นยามเฝ้าประตู แล้วถูกฉุดมาช่วยงานที่นี่โดยตรง
ได้ยินว่าอีกสักพักย่าเจียงยังเตรียมรับคนมาทำงานด้วย เพราะคนเดียวเธอทำไม่ทันแน่
“ลูกสาว ย่าของหนูบอกว่าปีนี้จะกลับไปฉลองปีใหม่ที่หมู่บ้านเขาพิง หนูมีความเห็นอะไรไหม”
“หนูยังไงก็ได้ค่ะ ย่าคิดจะรับลุงใหญ่พวกนั้นมาเมืองหลวงหรือคะ”
นี่คือปฏิกิริยาแรกของเจียงอวี๋