กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 219 ลงจอดสำเร็จ
“ฮือ ๆ ฉันคิดถึงพ่อกับแม่”
“ครูโจว บนเครื่องบินมีสถานีวิทยุไหม ฉันอยากส่งโทรเลขถึงพ่อกับแม่ ฉัน…” หยางลี่ร้องไห้จนสะอื้นพูดไม่ออกแล้ว
เด็กคนอื่น ๆ ก็ร้องไห้เงียบ ๆ เช่นกัน
พวกเขาไม่ได้แตกตื่นตะโกนโหวกเหวก พวกเขากลัวตายหรือ?
กลัว แต่เมื่อเผชิญหน้ากับความตาย พวกเขาก็ทำอะไรไม่ได้เลย
“ฉันมีวิธีแล้ว” เจียงอวี๋ลุกพรวดขึ้นมาทันที
เมื่อสักครู่เธอซ้อมอยู่ในหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในที่สุดก็หาแผนงานได้สำเร็จ
เทคโนโลยีเครื่องบินในทศวรรษเจ็ดสิบอยู่ในระดับธรรมดา เพราะมันธรรมดาเช่นนี้ เธอจึงลงมืออย่างบุ่มบ่ามไม่ได้ ต้องมั่นใจว่าจะไม่มีพลาด
นี่ก็เป็นเหตุผลที่ตอนแรกเธอไม่ส่งเสียง