กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 173 การอำลาก่อนเดินทาง
“แม่เฒ่า เธอว่าไง”
“ไป” ย่าเจียงตอกย้ำข้อยุติ
เดิมทีเธอไม่อยากจากเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์อยู่แล้ว อีกทั้งพี่ใหญ่ที่พลัดพรากกันมาหลายปีก็อยู่เมืองหลวง เธอจะมีเหตุผลอะไรให้ปฏิเสธอีกล่ะ
เจียงคนโต/เจียงคนรอง/เจียงคนสาม: แล้วพวกเราล่ะ? พวกเราเป็นเด็กที่เก็บมาเลี้ยงหรือไง?
ในเมื่อผัวเมียเฒ่าตัดสินใจแล้ว ก็ไม่ใช่คนประเภทลีลาลังเล พอตกเย็นก็เรียกบรรดาลูกชายมารวมกันที่ห้องโถง
“มาครบกันแล้ว นั่งสิ” ปู่เจียงยิ้มจนปากไม่หุบ
เจียงคนโตและคนอื่น ๆ งุนงงไปหมด
แต่พอเห็นสีหน้าของตาแก่ก็รู้ได้ว่าเป็นเรื่องดี
“พ่อ พ่อพูดมาเถอะ พวกเราฟังอยู่”