กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 145 พบกันอีกครั้งหลังห่างนาน
ปี 1976
วันที่สิบหกเดือนสองตามปฏิทินสากล
สถานีรถไฟ
เจียงอวี๋ออกจากสถานีมาได้ก็เห็นย่าเจียงเขย่งเท้า ยื่นคอเข้ามองอยู่ด้านใน
ลมแดนเหนือพัดพาความหนาวเหน็บเสียดกระดูก จนหน้าของย่าเจียงแดงก่ำไปหมด
ย่าไม่รู้สึกตัวเลย เอาแต่มองผู้คนที่เดินผ่านไปมา
แต่ทว่าผู้คนต่างเดินกันอย่างรีบร้อน
“น้าชาย แม่ผมอยู่นั่น”
“ผมเห็นแล้ว พอออกจากสถานีก็เห็นแล้ว”