กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 140 ยอมรับญาติ
เฉาเหยียนถังจับมือเจียงคนสามไว้ไม่ปล่อย มองเท่าไหร่ก็มองไม่เบื่อ
สุดท้ายเจียงคนสามก็เป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นก่อน “น้าชาย หลายปีมานี้ท่านเป็นอยู่อย่างไรบ้าง”
“แม่ผมเอาแต่พร่ำถึงท่าน บอกว่าปีนั้นท่านล่อไอ้พวกญี่ปุ่นไปทางอื่นจึงพลัดหลงกับพวกเขา หลายปีมานี้แม่ผมไม่เคยหลับลงอย่างสบายสักคืน ท่านมักพูดว่าอยากให้คนที่พลัดหลงเป็นตัวเองเสียยังดีกว่า”
เจียงอวี๋: …
ฝีมือการแสดงของพ่อเธอนี่ใครจะสู้ได้
ถ้าจำไม่ผิด ย่าเพิ่งเล่าเรื่องชาติกำเนิดของตัวเองให้พวกเขาฟังเมื่อครึ่งปีก่อนเองไม่ใช่หรือ
คำพูดของพ่อเธอหลอกได้ก็แค่น้าชายที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่เท่านั้น
ไม่ผิดคาด วินาทีต่อมา น้าชายก็ร้องไห้
“น้องสาว!”