กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 40 กฎเกณฑ์ของฉันต่างหากคือกฎเกณฑ์!
ตระกูลหวังถูกบุกทุบทำลายข้าวของ ช่างสะใจผู้คนเสียจริง
“สมน้ำหน้า ทั้งตระกูลหวังไม่มีใครเป็นคนดีสักคน ในที่สุดก็มีคนมาจัดการพวกมันเสียที”
“สะใจจริง ๆ”
“ไม่รู้เหมือนกันว่าเด็กสาวคนนั้นมาจากไหน ฉันต้องไปขอบคุณเธอสักหน่อย…”
กู้ฉางผิงมองตระกูลหวังที่วุ่นวายอลหม่านแวบหนึ่ง แล้วได้ยินเสียงผู้คนร้องเชียร์ เขาอ้าปากจะพูด แต่กลับไม่รู้ว่าจะพูดอะไร
เขาถอนหายใจ สุดท้ายก็ไม่ได้เข้าไปยุ่ง หันหลังวิ่งตามไปทันที
เขารู้ว่าตัวเองควรอยู่ต่อ แต่เขาห่วงเจียงอวี๋มากกว่า
เด็กน้อยขาสั้น แต่วิ่งได้เร็วใช้ได้เลย
กู้ฉางผิงต้องใช้ความพยายามอย่างมากกว่าจะตามทัน เขาคว้าเธอไว้แล้วเอ่ยทั้งหอบ “เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ รอเดี๋ยวก่อน”