กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 462 ตงฟางน่ารัก
เช้าวันรุ่งขึ้น ท้องฟ้าเพิ่งเริ่มสาง
ซูถงยืนอยู่นอกถ้ำภูเขาที่จวินซั่วอาศัยอยู่ ส่งเสียงถามเบา ๆ เข้าไปในถ้ำ “จวินซั่ว? จวินซั่ว? ตื่นหรือยัง?”
แต่ภายในถ้ำกลับเงียบสนิทไม่มีเสียงใด ๆ
เมื่อคืนทั้งเผ่าอสูรยุ่งกันจนดึกดื่นจึงได้หยุด เหล่าเจ้าสัตว์น้อยต่างเหนื่อยล้าทั้งกายและใจ พอล้มตัวลงก็นอนหลับครอกทันที
ซูถงคาดว่าพวกเขาคงยังไม่ตื่น คิดอยากให้พวกเขานอนต่ออีกสักหน่อย จึงหาโขดหินสะอาด ๆ นั่งพักลงก่อน ค่อยว่ากันใหม่ตอนพวกเขาตื่น
“ถงถง... ฮ้าว~~~” อวี่หนานเดินออกมาพลางหาวปากกว้าง ตาปรือครึ่งหลับครึ่งตื่น ใต้ตามีรอยคล้ำเข้มอย่างชัดเจน