กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 404 ซู! จวิ้น! หย่วน!
ซูถงมองเกล็ดหิมะที่โปรยปรายลงมาใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ บนท้องฟ้า นึกถึงความเศร้าของจวินซั่วเมื่อครู่ จึงถามอย่างสงสัย “เป็นเพราะนายงั้นหรือ จวินซั่ว”
“เพราะนายเศร้า ฟ้าเลยตกหิมะ.....”
จวินซั่วเคาะหน้าผากซูถงเบา ๆ “ฉันจะเก่งขนาดนั้นได้ยังไง ยังจะควบคุมอะไรในโลกนี้ได้อีก”
ซูถงพึมพำ “อิ้งหลงไม่ใช่ควบคุมอากาศได้หรือ อย่างทำให้ฝนตกฟ้าผ่าอะไรทำนองนั้น”
“เผ่ามังกรมีความสามารถนี้จริง” จวินซั่วยกหน้าขึ้นยื่นมือรับเกล็ดหิมะแผ่นหนึ่ง “แต่นั่นก็ควบคุมได้แค่ในระยะเวลาสั้น ๆ เท่านั้น”
ตู้ม!
น้ำกระเซ็นกระจาย