กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 393 ความมืดมิดจักจางหายในที่สุด
เดินไปได้สักพัก ซูถงก็ชักปืนซุ่มยิงของเธอออกมา
จวินซั่วจ้องมองปืนซุ่มยิงรูปร่างประหลาดด้วยความประหลาดใจ “นี่มันอะไรกัน”
ซือหมิงรู้จัก จึงตอบออกไปทันที “ปืนซุ่มยิง”
“ถงถง ไม่จำเป็นต้องใช้สิ่งนี้หรอกมั้ง” ซือหมิงรับปืนซุ่มยิงจากมือซูถงมาพินิจดู “ปืนฆ่าเธอไม่ได้”
ซูถงตอบกลับ “ฉันรู้ว่าปืนฆ่าเธอไม่ได้ แต่ทำให้บาดเจ็บสาหัสได้ ฉันแค่กลัวว่าเธอเตรียมรับมือไว้ก่อนแล้ว เรายิงเธอด้วยปืนซุ่มยิงจากระยะไกลก่อนสักนัด แล้วค่อยลงมือ เพื่อไม่ให้เธอวางกับดักอะไรไว้หลอกเรา”
ซือหมิงเห็นว่าซูถงพูดมีเหตุผล จึงพยักหน้า “แต่สิ่งนี้ คุณใช้เป็นหรือ”
มองดูแล้วยังยาวกว่าครึ่งหนึ่งของเทพธิดาตัวน้อยเสียอีก