กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 345 ลูกหมาป่าตัวเมียโผล่กลางทาง
“ถงถง!” ซือหมิงรีบประคองเอวซูถงเอาไว้ สายตาเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและกังวล “ให้เลือดต่อไม่ได้แล้ว เลือดที่เธอเสียไปเมื่อครู่ก็มากพอแล้ว!”
“ถ้าให้ต่อแบบนี้ ก่อนที่เจียงมู่จะฟื้น......เธอเองนั่นแหละที่จะไม่ไหวก่อน”
ซูถงจ้องเจียงมู่เขม็ง ริมฝีปากซีดขาว เสียงอ่อนแรง “แต่ทำไมเขายังไม่ตื่น.....”
หรือว่าเลือดของตัวเองจะไม่มีผลกับเจียงมู่ที่อยู่ในสภาพนี้กันนะ?