กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 295 อำลาอดีต
ซูถงรู้สึกว่าความสูงระดับนี้สูงเกินไปหน่อย รีบกอดเชียนหลีให้แน่น พลางเอ่ยเสียงอ่อน “เราบินต่ำลงสักหน่อยได้ไหม”
ความสูงระดับนี้กับความเร็วในการบิน ช่างเร้าใจเกินไปจริง ๆ .....
มุมปากของเชียนหลีมีรอยยิ้มที่บอกไม่ถูกว่าคือความเศร้าสร้อย และยังโค้งงอด้วยความเจ็บปวดเล็ก ๆ “บินสูงอีกหน่อยก็ได้ เช่นนั้นคุณก็จะไม่ได้กลิ่นพวกนั้นที่กลิ่นไม่ดี”
“กลิ่น” ซูถงถามต่ออย่างไม่เข้าใจ “กลิ่นอะไรกัน”