กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 274 ไม่แยแส
อิ้งหลงถูกจุมพิตที่มาโดยไม่ทันตั้งตัวจนมึนงงไปหมด แขนทั้งสองกอดกระชับร่างของซูถงไว้แน่น ราวกับอยากจะบดขยี้เธอให้ละลายเข้าไปในร่างกายของตน
จะเศร้าใจอะไร จะผิดหวังอะไร ขอเพียงเทพธิดาตัวน้อยมอบความรักให้สักนิด เขาก็เป่งบานอยู่ในใจจนหยุดไม่อยู่
ไม่รู้ว่าจุมพิตเปียกชื้นที่เกี่ยวพันกันนั้นผ่านไปนานเท่าใด อิ้งหลงละริมฝีปากออกอย่างอาลัยอาวรณ์ “เข้าไปข้างในเถอะ หนาว”
ลมหายใจของซูถงเริ่มกระชั้นถี่เล็กน้อย สายตาพร่ามัว “รู้นะว่าตัวเองผิดหรือเปล่า”
อิ้งหลงพยักหน้า น้ำฝนไหลหยดลงตามปลายจมูก “รู้แล้ว”
วินาทีก่อนยังตวาดอย่างเผ็ดร้อน เย็นชาราวกับก้อนน้ำแข็งอันหนาวเหน็บ เจ็บแสบเสียดแทงหัวใจเขาอย่างไม่ปรานี