กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 42 ถงถงไม่ต้องกลัว ฉันอยู่ตรงนี้
ตอนนี้ศีรษะของตงฟางเปื้อนโลหิตสด สีหน้าทรมานอย่างยิ่ง แต่แววตาเมื่อมองไปยังซูถงยังคงเต็มไปด้วยความเป็นห่วง
ตงฟางเช็ดคราบเลือดตรงหน้า เสียงสั่นเครือ “ถงถง.....ไม่ต้องกลัว ฉันอยู่ตรงนี้.....”
ซูถงรีบออกจากอ้อมกอดของตงฟาง ประคองตงฟางหมายให้เขาลุกขึ้นนั่ง “ตงฟาง ฉันพยุงคุณลุก!”
แต่ตงฟางกลับกดแขนของซูถงไว้แทน สูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความเจ็บ “อย่าขยับ แผ่นหลังฉันเจ็บ.....”