ตอนที่ 5 กลับไปไม่ได้แล้ว

ตอนที่ 5 กลับไปไม่ได้แล้ว

ผ่านไปครู่ใหญ่ อุณหภูมิร่างกายของซูถงจึงกลับสู่ปกติ เธอค่อย ๆ ลืมตาขึ้น สิ่งแรกที่ปรากฏในสายตาคือใบหน้าของอาฉู่ที่เต็มไปด้วยความกังวล

เมื่อเห็นซูถงลืมตา ในดวงตาของอาฉู่เต็มไปด้วยความอ่อนโยน “ยังหนาวอยู่ไหม”

ซูถงถูกอาฉู่มองจนรู้สึกเขินอาย เธอขดตัวอยู่ในอ้อมกอดของอาฉู่ ก้มตาส่ายหน้า

อาฉู่วางฝ่ามือลงบนหน้าอกของซูถง

ซูถงแข็งทื่อไปทั้งตัวในทันใด “นาย......”