กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 232 ทำไมฉันถึงไม่ได้เรื่องแล้วล่ะ
ซูเฉิงชวนอดขำกับความไร้เดียงสาของเธอไม่ได้ “ของแบบนี้ในชีวิตจริง ส่วนใหญ่ล้วนผ่านการทำมาแล้ว ถึงจะครอบอยู่ด้านบนเหมือนชามแบบนั้น”
“แล้วสัมผัสจะเหมือนกันได้เหรอ”
เมื่อเห็นเธอถามอย่างจริงจัง ซูเฉิงชวนจึงหัวเราะแล้วพูดว่า “แน่นอนว่าย่อมเทียบของจริงไม่ได้ ของจริงนุ่มเหมือนสายน้ำ—”
ซูเฉิงชวนพลันหยุดพูด “คุณนี่จะซักไซ้ให้รู้ถึงที่สุดเลยหรือ—”
“ซูเฉิงชวน! คุณจบเห่แล้ว!” กู้ชิงไม่สนใจว่าตัวเองเปลือยกายอยู่ ลุกขึ้นนั่งแล้วเอื้อมมือไปหยิกเอวเขา “คุณต้องอธิบายให้ฉันฟังเดี๋ยวนี้! ตกลงคุณรู้ได้ยังไงกันแน่?!”
“ผู้ชายทุกคนก็รู้กันทั้งนั้น” ซูเฉิงชวนตอบอย่างคลุมเครือ