เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 228 เขาน่ะมันโง่
จี้อวิ๋นเจียไม่อยากคุยเรื่องนี้กับเขาต่อ เธอรู้ดีเกินไปว่าปากของซ่งจี้หมิงคนนี้กล้าพูดแค่ไหน จึงรีบเปลี่ยนหัวข้อแล้วถามว่า “จี้หนานคนนั้นทำงานอยู่แผนกไหนเหรอ พูดจาดูเป็นทางการติดภาษาราชการจัง”
“แผนกของป้าใหญ่ ทำงานระดับปฏิบัติการอยู่ที่สำนักงานกิจการปกครอง”
จี้อวิ๋นเจียถึงบางอ้อ มิน่าล่ะถึงได้เอาแต่ปรี่เข้าไปประจบต่อหน้าซูเฉิงชวน คนในใต้หล้าล้วนวุ่นวายก็เพื่อผลประโยชน์จริง ๆ
จะว่าเขาฉลาด เขากลับไม่มีสายตาดูสถานการณ์ มองปราดเดียวก็รู้ว่าซูเฉิงชวนดื่มสุราไปมากจนแทบจะฝืนเดินมา ยังจะมาพูดว่าฉันหมดแก้วพี่ตามสบายอีก ซูเฉิงชวนเป็นพี่ของเขา จะแค่จิบคำเดียวได้หรือ หากอธิบายด้วยวัฒนธรรมบนโต๊ะสุรา นั่นก็คือการหักหน้ากันชัด ๆ
แต่จะว่าเขาโง่ คำพพอยอกลับพรั่งพรูออกมายืดยาวเป็นชุด ๆ วางท่าภาษาราชการได้คล่องปร๋อเชียว