เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 191 งั้นก็บอกลากันดีๆ เถอะ
ซ่งจี้หมิงลงจากรถแล้วกางร่ม พาจี้อวิ๋นเจียไปส่งที่หน้าประตูโรงแรมก่อน จากนั้นค่อยกลับไปยกสัมภาระด้วยตัวเอง
สายฝนเทกระหน่ำลงมาซู่ ๆ ซ่งจี้หมิงเดินวุ่นไปกลับอยู่สามรอบ ขากางเกงและหัวไหล่ตลอดจนแผ่นหลังเปียกชุ่มไปหมด
หลังจากดำเนินการเข้าพักเรียบร้อยและเสียบคีย์การ์ดแล้ว จี้อวิ๋นเจียเดิมทีคิดจะบอกให้เขาไปอาบน้ำก่อน แต่ไม่คิดว่าในห้องจะมีอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่ จึงเอ่ยถาม “คุณอยากจะแช่น้ำหน่อยไหม”
ในหุบเขาไม่เหมือนกับแถบที่ราบ ฝนตกต่อเนื่องทำให้อุณหภูมิลดฮวบลงไปมาก เธอกลัวว่าซ่งจี้หมิงจะเป็นหวัด
“ไม่ล่ะ” ซ่งจี้หมิงเปลี่ยนรองเท้าแตะ พลางเริ่มปลดเสื้อผ้าที่เปียกชื้นบนตัวออก “แค่อาบน้ำฝักบัวก็พอ”
โรงแรมมีเสื้อคลุมอาบน้ำเตรียมไว้ เธอจึงหยิบมาส่งให้เขาตามความเคยชิน