กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 152 เขาคือวีรชนของเธอ
“ไม่ต้องร้อนใจ ผมอยู่ตรงนี้” ซ่งจี้หมิงพูด
“คุณได้รับแล้วใช่ไหมคะ”
“ผมอยู่ใกล้คุณมากแล้ว” ซ่งจี้หมิงพยายามรักษาความสงบนิ่ง “ฟังผมนะ ตอนนี้คุณลงจากรถ ไปเอาขาตั้งสามขาที่ท้ายรถออกมา ระวังดูรถข้างหลังด้วย เอาไปวางไว้ตรงตำแหน่งห่างจากรถสักสองร้อยเมตร”
สมองของจี้อวิ๋นเจียตอนนี้สับสนวุ่นวายไปหมด เธอถามอย่างทำอะไรไม่ถูก “สองร้อยเมตรมันไกลแค่ไหนคะ”
“ก็คือ...” ซ่งจี้หมิงคิดครู่หนึ่ง “ระยะทางจากประตูทางเข้าหมู่บ้านจัดสรรไปถึงน้ำพุ เรื่องนี้ไม่สำคัญ เอาพอประมาณก็พอ คุณวางเสร็จแล้วรีบออกไปรอผมข้างนอกราวกั้นทันทีนะ”
มีฟ้าผ่าลงมาอีกระลอก สัญญาณมือถือก็ขาดหายไปอีกแล้ว
เธอไม่ได้ยินเสียงของเขาแล้ว