กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 145 ไม่ ชาติก่อนเขากู้กาแล็กซีมาต่างหาก
หลิวชิงชิงในยามนี้แทบจะทนรอไปบ้านซ่งจี้หมิงไม่ไหว “ครูจี้คะ คุณอยู่บ้านคนเดียวกลัวไหม ฉันไปอยู่เป็นเพื่อนดีไหมคะ”
หากประจวบเหมาะ ซ่งจี้หมิงเดินทางไปทำงานต่างเมืองกลับมา เปิดประตูมาเจอเธอนั่งอยู่ในห้องรับแขก ยังจะกล้าปฏิเสธอีกหรือ
จี้อวิ๋นเจียยิ้มบาง ๆ “ขอบคุณนะ ครูหลิว ฉันนัดกับเพื่อนสนิทไว้แล้วล่ะค่ะ”
เพื่อนสนิทของเธอหรือ
หลิวชิงชิงแทบจะนึกถึงกู้ชิงได้ในทันที ผู้หญิงที่สายตาสูงเสียดฟ้า มองดูก็รู้ว่าไม่ใช่คนที่จะไปหาเรื่องได้ง่าย ๆ คนนั้น
หลิวชิงชิงรังเกียจเธอในใจอย่างยิ่ง จึงได้แต่ยิ้ม “เรียกฉันได้ตลอดเวลานะคะ ตอนเย็นฉันว่างตลอดเลย”
จี้อวิ๋นเจียเก็บถาดอาหารเรียบร้อย “คุณค่อย ๆ ทานนะคะ” แล้วลุกเดินจากไป