กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 103 ความแค้นของฉัน ปกติก็เอาคืนเดี๋ยวนั้นเลย
ภาพยนตร์เป็นแนวตลก ซูเฉิงชวนกุมมือเธอไว้ สอดประสานนิ้วทั้งสิบ
มือของเขาแห้งและอบอุ่น กู้ชิงแอบเอียงศีรษะซบลงบนไหล่ของเขา หัวเราะอย่างเปิดเผยเต็มที่
ซูเฉิงชวนอาศัยแสงสว่างจากหน้าจอชำเลืองมองกู้ชิงเป็นระยะ เขาไม่ค่อยได้เห็นกู้ชิงหัวเราะแบบนี้ ดูออกว่าเธอมีความสุขจริง ๆ
ซูเฉิงชวนยกมือขึ้น จุมพิตหลังมือเธอเบา ๆ แล้วเอ่ยเสียงค่อยคำหนึ่ง “รักเธอนะ”
เสียงภาพยนตร์ดังมาก กู้ชิงได้ยินไม่ชัด จึงถาม “คุณพูดว่าอะไรนะคะ”
“ไม่มีอะไรครับ”
ภาพยนตร์ตลกจริง ๆ จนกระทั่งดูจบ บนใบหน้าของกู้ชิงก็ยังมีรอยยิ้มหลงเหลืออยู่
ซูเฉิงชวนจูงมือเธอเดินออกไปข้างนอก “ระวังขั้นบันไดนะ”