บทที่ 1: การมาเยือนครั้งแรก

บทที่ 1: การมาเยือนครั้งแรก

บทที่ 1: การมาเยือนครั้งแรก

ภายในดินแดนจินหลิง

ยามเช้าเพิ่งผ่านพ้นสายฝน แม้ท้องฟ้าจะกลับมาปลอดโปร่งแล้ว แต่บรรยากาศกลับยังคงอบอวลไปด้วยความชื้นจางๆ

ลู่เฉิงก้าวเดินไปข้างหน้าโดยมีใครบางคนลากจูงตัวไป

เขาสวมชุดยาวเนื้อบาง เรือนผมยุ่งเหยิง และมีท่อนไม้สวมล็อกคาอยู่ที่ลำคอ

เนื่องจากเพิ่งฝนตก ร่างกายของเขาจึงเปียกชื้น ประกอบกับเป็นช่วงฤดูใบไม้ร่วง เขาจึงรู้สึกหนะนาวจนถึงกระดูก

ในเวลานี้ ลู่เฉิงไม่มีเวลามาใส่ใจเรื่องเหล่านี้ เขาพยายามฝืนเงยหน้าขึ้นแล้วกวาดตามองไปรอบๆ เบื้องหลังของเขาคือซากกำแพงเมืองที่พังทลาย และกลุ่มควันหนาทึบหลายสายพวยพุ่งตรงขึ้นสู่ท้องฟ้า

ชั่วครู่ต่อมา เสียงฆ่าฟันก็ดังสนั่น เสียงร่ำไห้และกรีดร้องดังระคนกันไปไกลหลายไมล์ ราวกับตกอยู่ในขุมนรกบนดิน

ลู่เฉิงทนดูต่อไปไม่ไหวจึงร้องอุทานออกมาด้วยความเจ็บปวด "พวกเราต่างก็เป็นลูกหลานชาวฮั่น การกระทำเช่นนี้แตกต่างอะไรจากเดรัจฉานเล่า"