ตอนที่ 131 ทลายขุนเขา ทลายค่ายกล

ตอนที่ 131 ทลายขุนเขา ทลายค่ายกล

“ฮู่ว——”

พอกลั้นใจผ่อนลมหายใจออกมายาวเหยียด กลิ่นอายรอบตัวของเจิ้งฮ่าวหรานก็เปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ

ก่อนหน้านี้เขายังแผดเสียงโวยวายด้วยความโกรธแค้นอยู่เลย แต่วินาทีนี้เขากลับสงบนิ่งอย่างประหลาด

เศษหินที่กระเด็นมาเฉียดเปลือกตาไปจนเป็นรอยเลือด แต่ตาของเขาก็ไม่กะพริบเลยแม้แต่น้อย

ตัวเขาในตอนนี้ กำลังรีดเค้นสภาวะของตัวเองให้ขึ้นไปถึงขีดสุด

ไม่ว่าเมื่อกี้เขาจะแหกปากร้องดังแค่ไหน จะขี้อิจฉา หรือใจแคบเพียงใด ก็ไม่อาจเปลี่ยนความจริงข้อหนึ่งได้

เขาคือหนึ่งในสิบว่าที่เทพยุทธ์

เป็นหนึ่งในสิบคนที่เก่งกาจที่สุดในหมู่นักยุทธ์รุ่นเยาว์ของต้าเซี่ย

กู้สืออีที่อยู่ห่างออกไปก็สัมผัสได้ถึงความไม่ชอบมาพากล