ตอนที่ 127 ทลายเกราะปราณ

ตอนที่ 127 ทลายเกราะปราณ

ในจังหวะที่ม่านพลังแตกกระจาย

ทุกคนกลับไม่มีใครรีบร้อนลงมือ

กู้สืออีเปลือยท่อนบนเกือบหมด ยืนนิ่งอยู่บนพื้นแบบนั้น

เขาดูสงบเยือกเย็นมาก

ทั้งที่เขาดูดซับโชคชะตาทั้งหมดไปจนเกลี้ยงแล้ว ทำไมถึงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเลย

เจิ้งฮ่าวหราน อูเฟิ่ง จินอิ่ง และหลี่ฮาว ทั้งสี่คนต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก

แม้พวกเขาจะพอรู้เรื่องนักพรตอาคมอยู่บ้าง แต่พวกเขาเองไม่ใช่นักพรตอาคม จึงต้องระวังตัว

ระวังว่าคนที่เลื่อนขั้นเป็นนักพรตอาคมชั้นสูงคนนี้จะมีลูกไม้อะไรแปลกๆ ออกมา

บนหลังคาที่ไกลที่สุด เหมิ่งเฟยฝานง้างคันศรรอไว้นานแล้ว รอเพียงจังหวะที่เหมาะที่สุด