กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 112 ซ่งซีอู่
ลู่เจียนเจียค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา ทิวทัศน์สองข้างทางถอยร่นไปข้างหลังอย่างเร็ว
โครงกระดูกเงาพรายสองร่างกำลังแบกหวังซวีกับนางพุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
“เร็วเข้า หวังซวี หยุดที หยุดเถอะ ทนไม่ไหวแล้ว!”
ลู่เจียนเจียยังไม่ทันหายงัวเงียก็ได้ยินเสียงของหงเซียว
หงเซียวโยนโครงกระดูกสีทองลงบนพื้น นางกลอกตาไปพลางด่าไปพลาง
“ไม่ได้ให้โครงกระดูกเงาพรายแบกวิ่งก็ช่างเถอะ แต่นี่ข้ายังต้องมาแบกมันวิ่งอีก โมโหจะตายอยู่แล้ว”
นางเดินเข้าไปบีบหน้าลู่เจียนเจียอย่างแรง ความรู้สึกเย็นเยียบและเจ็บนิดๆ ทำให้ลู่เจียนเจียเริ่มได้สติ
“ตื่นแล้วก็รีบให้มันแบกเจ้าเถอะ เลิกหลับได้แล้ว คุณหนูใหญ่ของข้า”
ลู่เจียนเจียกระโดดลงมาจากโครงกระดูกเงาพราย พลางชะงักไปเมื่อเห็นโครงกระดูกเงาพรายทองคำบนพื้น