เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 106 โชคดีที่เจ้าและข้าล้วนพบคนดี
คำพูดที่ไม่ตรงประเด็นของคุณหนูตระกูลลู่คนนี้ ทำเอาหงเซียวกับหวังซวีตกใจวาบขึ้นมาในใจ
ตลอดสองวันที่เร่งเดินทาง นางก็กระสับกระส่ายใจลอยอยู่ตลอด เหมือนกำลังขบคิดเรื่องอะไรบางอย่าง
ถึงอย่างนั้นหงเซียวก็ยังฝืนยิ้มออกมา แล้วยื่นมือไปแตะหน้าผากของลู่เจียนเจีย
“เจียนเจีย เจ้าพูดจาเลอะเทอะอะไรเนี่ย เป็นไข้หรือเปล่า พวกเราก็ช่วยกันวิเคราะห์ไปหมดแล้วนี่ เมืองไป๋จิงมีอันตราย ทางด้านเมืองฮูเหยียนเจ้าเขาเร้นกายก็กำลังก่อเรื่องอยู่”
“มีแต่ต้องข้ามสองเมืองนี้ไป แล้วมุ่งตรงไปเมืองปิงเสวี่ยเท่านั้นถึงจะเป็นผลดีกับพวกเรามากกว่า”
หวังซวีพยักหน้าพลางพูดว่า “อย่าคิดฟุ้งซ่านเลย กู้สืออีไม่มีเหตุผลอะไรให้ต้องไปเมืองไป๋จิงสักนิด”
ลู่เจียนเจียมองพวกเขาสองคนด้วยสีหน้าแปลกๆ จู่ๆ ก็โพล่งคำพูดที่เกือบทำเอาหงเซียวกับหวังซวีสะดุ้งโหยงออกมา
“พวกท่านร่วมมือกับกู้สืออีโดยปิดบังข้าอยู่ใช่ไหม”
หงเซียวกับหวังซวีตกใจมาก แต่พวกเขาก็เป็นพวกเจนยุทธภพกันทั้งคู่ เรื่องปั้นสีหน้ากลบเกลื่อนจึงถนัดเป็นพิเศษ