กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 79 เมฆเริ่มลอยเหนือน้ำตะวันคล้อยลับเรือน
“พี่ฮ่าวหรานมาทำอะไรที่เมืองไป๋จิงหรือ”
คุณชายกู้ยกจอกสุราขึ้น ส่วนเจิ้งฮ่าวหรานที่อยู่ฝั่งตรงข้ามนอนหงายอยู่บนเก้าอี้สามตัว ใช้ตะเกียบคีบเส้นเนื้อชูขึ้นสูงๆ แล้วคลายตะเกียบออก ปล่อยให้เส้นเนื้อหล่นเข้าปากพอดี
“จะทำอะไรได้อีก ก็เพราะคนอายุสิบเจ็ดนั่นน่ะสิ” เจิ้งฮ่าวหรานพูดอย่างไม่ใส่ใจ
“มันตายไปแล้ว!”
เมิ่งเฟยฝานกดเสียงต่ำพูด ตอนนี้แค่ได้ยินชื่อนี้เขาก็คลื่นไส้แล้ว ถึงคุณชายกู้จะบอกว่ามันยังไม่ตาย แต่นั่นก็เป็นแค่การคาดเดาเท่านั้น!
ดาวพิฆาตจูเชวี่ยก็งัดออกมาใช้แล้ว ขาของเขาก็ยังพิการอยู่จนถึงตอนนี้ ถ้ากู้สืออียังไม่ตาย เขาก็มิใช่กลายเป็นตัวตลกไปเลยหรือ
“อืม ข้าก็บอกพวกตาแก่ในสำนักเจินอู่ไปแบบนี้แหละ แต่พวกตาแก่นั่น...”