กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 21 ลมพายุหิมะ วัดร้าง ปีศาจ
หิมะ หิมะเม็ดใหญ่เหมือนขนห่านโปรยลงมาหนาแน่น มาพร้อมกับลมหนาวที่พัดหวีดหวิว
บนถนนขึ้นเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะขาวโพลน วัดร้างทรุดโทรมแห่งหนึ่งมีแสงไฟสลัวส่องออกมา
ลมหนาวพัดลอดผ่านร่องประตูเข้ามา ส่งเสียงหวีดหวิวแหลมยาว หน้าต่างสั่นกุกกักไม่หยุด เปลวไฟในห้องก็ไหวระริกตามแรงลม
ลู่เจียนเจียกระชับเสื้อขนสัตว์บนตัวให้แน่นขึ้น ยื่นมือนุ่มเนียนที่หนาวจนแดงไปอังไว้ข้างกองไฟ
“ทำไมจู่ๆ ถึงหนาวขนาดนี้นะ โชคดีที่เจอวัดร้างนี้ ไม่อย่างนั้นพวกเราคงได้หนาวตายแน่ๆ”
พูดพลาง สายตาของนางก็มองข้ามกองไฟไปยังเด็กหนุ่มที่อยู่ไม่ไกล
เขากำลังย่างขากวางไปพลาง เคี่ยวน้ำแกงกระดูกไปพลาง
แม้เขาจะสวมเสื้อคลุมหนังแกะ แต่ท่อนแขนล่างครึ่งหนึ่งกับน่องครึ่งหนึ่งกลับโผล่ออกมา แค่มองดูก็ชวนให้รู้สึกหนาวแทนแล้ว
นี่เขาไม่หนาวบ้างหรือไง