กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 14 หินก้อนเดียวสะเทือนคลื่นพันระลอก (ตอนปลาย)
ดวงจันทร์ลอยเด่นอยู่กลางฟ้า เด็กหนุ่มชุดดำกับเด็กหนุ่มชุดขาวนอนแผ่หลาอยู่บนพื้น
“เจ้าคิดยังไงบ้าง นักยุทธ์ขั้นเจ็ดอายุสิบเจ็ดปี หลายร้อยปีมานี้ต้าเซี่ยไม่เคยมีสัตว์ประหลาดแบบนี้โผล่มาเลยนะ”
เด็กหนุ่มชุดดำพูดขึ้นมาลอยๆ
เด็กหนุ่มชุดขาวยื่นมือไปคลี่ภาพวาดแผ่นหนึ่งออกมากวาดตามองครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจออกมา “จิตสังหารแทบจะทะลุกระดาษออกมาอยู่แล้ว เป็นตัวอันตรายที่ไม่ควรไปแหย่เล่นจริงๆ”
“นี่ขนาดแค่ภาพวาดนะ ยังนึกไม่ออกเลยว่าถ้าได้ประมือกันจริงๆ แรงกดดันจะน่ากลัวขนาดไหน แถมยังฆ่าคนของตระกูลซ่งไปอีก ทางฝั่งตระกูลซ่งคงไม่ยอมอยู่เฉยแน่”
“ไม่ใช่แค่นั้นหรอก ไม่กี่วันชื่อเสียงของเขาก็จะดังลั่นไปทั่วต้าเซี่ย ถึงตอนนั้นพวกเราที่ถูกเรียกว่าสิบว่าที่เทพยุทธ์ ก็คงต้องไปข้องแวะกับเขาอยู่ดี”