กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 368 คราวหน้าต้องบริสุทธิ์แน่
“องค์หญิง…”
ปากลู่เหริ่นถูกปิดไว้ เสียงจึงไม่ชัดนัก ลมหายใจร้อนผ่าวพ่นลงบนฝ่ามือเวินอวี๋
องค์หญิงปฏิเสธคำขอจุมพิตของเขาแล้ว
เขาเริ่มทบทวนตัวเองว่าไปทำอะไรให้เวินอวี๋ขุ่นเคืองหรือไม่
แต่คิดไปคิดมา ก็มีแค่ครั้งนั้นเท่านั้น
เขาจับมือเวินอวี๋ลง สีหน้าเคร่งขรึมผิดปกติ “องค์หญิงยังทรงกริ้วที่คราวก่อนกระหม่อมทำหนักเกินไปหรือพ่ะย่ะค่ะ?”
อย่างไรเสีย หลังจากครั้งก่อนจบลง องค์หญิงก็สั่งให้คนไล่เขาออกจากจวนองค์หญิงอย่างไร้เยื่อใยทันที
มีความเป็นไปได้มากว่ายังทรงกริ้วอยู่จนถึงตอนนี้