กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 362 ฝ่าขวากแล้วถางทิ้ง
สายตาของหลินอวี้จือกวาดมองเจียงฉี่กับเยว่หลิงเฟิง ก่อนจะหยุดลงบนใบหน้าเวินอวี๋แผ่วเบา แล้วรีบเลื่อนกลับไป
เมื่อเผชิญกับความสุภาพของเจียงฉี่ เขาก็พยักหน้าอย่างสงบนิ่ง
“ใต้เท้าเจียงล้อเล่นแล้ว องค์หญิงล้มมาทางข้า ในฐานะขุนนาง ข้าย่อมต้องช่วยเหลือเป็นธรรมดา เพียงแต่ข้าไวกว่าท่านไม่ได้ จึงน่าละอายยิ่ง”
เขาพูดพลางมองเวินอวี๋อย่างเปิดเผยเสียที “องค์หญิงไม่เป็นไรใช่หรือไม่?”
เวินอวี๋กำลังโอบไหล่เจียงฉี่อยู่ นางยิ้มแล้วตอบว่า “ไม่เป็นไร ๆ มองข้ามข้าไปได้เลย”
เยว่หลิงเฟิงถามด้วยความห่วงใย “องค์หญิงจะให้เรียกหมอหลวงมาตรวจดูหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?”