กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 352 สุนัขโง่
หนิงเสวียนเหยี่ยนจ้องไหล่และแขนขาวผ่องของเวินอวี๋ แววตาไหววูบ พึมพำว่า “เหตุใดถึงมาอาบน้ำที่นี่?”
“ก็เพราะงั้นไง องค์หญิงผู้นี้อยากทำ”
เวินอวี๋ขยับไปอีกฝั่ง ระยะห่างระหว่างทั้งคู่จึงใกล้กันขึ้นอีกนิด
สายตาของหนิงเสวียนเหยี่ยนเคลื่อนตามท่าทางของเวินอวี๋ จับจ้องนางไม่วางตา
เขามองเห็นเส้นโค้งนูนเว้าที่ไหวขึ้นลงในน้ำอย่างชัดเจน รอยแดงที่ลู่เหริ่นทิ้งไว้พลันแล่นเข้าตา ร้อนลวกดวงตาราวกับถูกเหล็กนาบ
ครั้งก่อนที่เขาเห็นเวินอวี๋อาบน้ำ คือตอนปลอมตัวเป็นชุ่ยซินแล้วออกจากจวนองค์หญิง