กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 334 ข้าวต้มจืดกับอาหารเรียบง่าย
หนิงเสวียนเหยี่ยนที่แปลงโฉมเป็นองครักษ์ซ่อนตัวอยู่ในฝูงชน แค่นหัวเราะเย็นชาในใจ “แต่งองค์ทรงเครื่องเสียขนาดนี้ จะให้ใครดู!”
เขาจ้องเวินอวี๋ ในใจนอกจากเสียงหัวเราะเย็นชายังมีความไม่ยอมแพ้อยู่ส่วนหนึ่ง
ก่อนหน้านี้เขาเคยเป็นชุ่ยซิน นางกำนัลในเรือนชั้นในของจวนองค์หญิง จึงรู้ดีว่าเวินอวี๋ตื่นนอนและเข้านอนเมื่อไร รวมถึงนิสัยการใช้ชีวิตของนาง
ปกติเวินอวี๋ขี้เกียจจะตาย แค่ไปรับลู่เหริ่นคนเดียว ไยต้องแต่งตัวเสียหรูหราเพียงนี้?
นางมีรูปโฉมยวนใจบุรุษอยู่แล้ว ต่อให้หน้าสดก็จูบเขาจนแทบหมดสติอยู่บนเตียงได้