กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 327 ไม่ได้นะ
จุมพิตของเขาชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นจึงค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น มองเวินอวี๋ที่ใบหน้าแดงระเรื่อ
เขาไม่พูดอะไร เอาแต่มองนาง
ข้อมือของเวินอวี๋พาดอยู่บนแผ่นหลังเจียงฉี่ เมื่อได้ยินเสียงหลิวตงและเห็นแววตาคล้ายตัดพ้อของเจียงฉี่ นางก็ยกมุมปากขึ้น
จู่ ๆ ก็เกิดความคิดแกล้งเขาขึ้นมา
“ทำไมไม่ทำต่อแล้วล่ะ?”
มือของเจียงฉี่ไม่ได้คลายออก กลับโอบรัดแน่นกว่าเดิม
เขาอุตส่าห์มาถึงขั้นนี้แล้ว เหลืออีกแค่ก้าวเดียว ใครจะยอมให้ถูกขัดจังหวะกัน?
ถ้าเป็นเวลาปกติก็คงไม่เป็นไร แต่ตอนนี้เป็นช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อพอดี