กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 313 อย่าเก็บเขาไว้เลย
ทั้งสองนั่งเงียบ ๆ ริมแม่น้ำอยู่พักใหญ่ เวินอวี๋ก็เอ่ยว่า “ก้อนหินนี่แข็งเกินไปแล้ว นั่งจนก้นเจ็บไปหมด”
เยว่หลิงเฟิงยกมุมปากขึ้นน้อย ๆ “พวกเราควรกลับกันได้แล้ว ขุนนางหลายท่านยังต้องให้กระหม่อมดูแล”
ส่วนหนิงเสวียนเหยี่ยนในห้องนั้นลืมตาโพลงรออยู่ตลอด จนเวินอวี๋กลับมา เขาจึงหลับตาลงแสร้งทำเป็นยังไม่ตื่น
ครั้นเวินอวี๋เอนกายลง เขาก็เอ่ยถามว่า “ใครอาบน้ำให้เจ้า?”
เวินอวี๋ประหลาดใจ “ที่นี่นอกจากเยว่หลิงเฟิงแล้ว ยังมีใครที่ไม่บาดเจ็บหนักอีกหรือ?”
“ไต้ซือหมิงจิ้งไม่นับเป็นคนหรือ?”
เวินอวี๋: ?