กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 299 เป็นสตรีของเจ้า?
หนิงเสวียนเหยี่ยนย่อมฟังออกเช่นกัน เสียงของหญิงร้ายกาจน่าชังผู้นั้น เขาไม่มีวันลืมเด็ดขาด!
เวินหลิ่นถึงกับไม่กำชับนางให้ดี ปล่อยให้นางวิ่งมาถึงที่นี่ได้อย่างไร?!
แต่แล้วเขาก็คิดอีกที เขานึกภาพเวินอวี๋เชื่อฟังคำพูดดี ๆ ไม่ออกจริง ๆ
เวลานี้เวินอวี๋บนต้นไม้สะกิดอวี๋ชี พลางบอกความต้องการของตน
“พาองค์หญิงผู้นี้ลงสนาม ต้องดุดัน ต้องกร้าว ต้องเท่ ต้องปัง ต้องเด่น ต้องสะดุดตา ต้องเป็นที่จับจ้อง ต้องเห็นชัด ๆ ต้องร้องว้าว!”
อวี๋ชี: …
อวี๋ชีตะลึงไปชั่วขณะ ก่อนกล่าวว่า “ผู้ใต้บังคับบัญชาจะพยายามขอรับ”
เวลานี้ฮ่องเต้เอ่ยขึ้น “เสด็จพี่หญิง?”