กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 293 รูปโฉมอัปลักษณ์
หลินอวี้จือมองแผ่นหลังของเวินอวี๋ที่จากไปโดยไม่เหลียวแล ทั้งอ้อมกอดที่ว่างเปล่าซึ่งความอบอุ่นจางหายไปอย่างรวดเร็ว แววตาของเขาก็ค่อย ๆ หม่นลงทีละน้อย
ต่อไปองค์หญิงคงไม่เข้ามาในความฝันอีกแล้ว
เขาก้มตัวลง เลือกหยิบไหสุราจากบรรดาไหสุราที่วางระเกะระกะขึ้นมาอีกใบ แล้วเงยหน้าดื่มจนหมด
จากนั้นก็หยิบพู่กัน เขียนตัวอักษร “อวี๋” ลงบนกระดาษสีแดงทุกแผ่นจนเต็มอย่างลื่นไหล
หลินอวี้จือจับจ้องตัวอักษรเหล่านั้น ดวงตาไหววูบ ปลายนิ้วค่อย ๆ ลูบผ่าน