กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 289 บริสุทธิ์เกินไปแล้ว
“จุยอวิ๋นไม่รู้ความ ล่วงเกินองค์หญิงแล้ว!”
เขารู้สึกกระดากใจขึ้นมาอย่างหาได้ยาก “ไม่รู้จุยอวิ๋นเป็นอะไรไป ถึงได้สนิทสนมกับองค์หญิงเช่นนี้ ปกติมันดื้อรั้นมาก ไม่ยอมให้ใครแตะต้องเด็ดขาด”
เวินอวี๋ลูบแผงคอม้าอย่างประหลาดใจ “เช่นนั้นก็ดูท่าม้าจะเหมือนเจ้าของสินะ ว่าจริงหรือไม่ ใต้เท้าเจียง?”
เจียงฉี่: …
“ในเมื่อจุยอวิ๋นสนิทกับองค์หญิง ก็ย่อมไม่เป็นอันตราย กระหม่อมจะช่วยองค์หญิงขึ้นม้า”
เวินอวี๋: “เจ้าขึ้นไปก่อน แล้วข้าค่อยขึ้น”
เจียงฉี่ชะงัก “องค์หญิงจะทรงม้าตัวเดียวกับกระหม่อมหรือพ่ะย่ะค่ะ?”