กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 282 หรือว่า…เอ่อ…กันแล้ว?
คำพูดของเวินอวี๋ทำให้ทุกคนในที่นั้นเงียบงันอย่างประหลาดไปชั่วขณะ
ท่านเพิ่งหลับไปจริง ๆ นั่นแหละ?
เวินอวี๋ตบไหล่เจียงฉี่ “เวลาผ่านไปเร็วเหมือนกันนะ ข้ายังนอนไม่อิ่มเลยก็จบเสียแล้ว”
เจียงฉี่กระแอมเบา ๆ “องค์หญิง ยังไม่จบขอรับ”
ฮ่องเต้เห็นดังนั้นก็ยกมือกุมหน้าผาก กลั้นหัวเราะไม่อยู่ “ในเมื่อเสด็จพี่หญิงตื่นแล้ว ก็ไปพบไต้ซือหมิงจิ้งกับเรากันเถอะ”
เวินอวี๋ได้ยินแล้ว แววตาที่เดิมยังง่วงงุนอยู่ก็แจ่มใสขึ้นมาทันที