กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 272 ทำองค์หญิงโมโหตาย
ลมหายใจเขาปั่นป่วนเล็กน้อย สายตาร้อนแรงเต็มไปด้วยความปรารถนาจะครอบครอง “กระหม่อมไม่เชื่อเรื่องนี้”
ลู่เหริ่นพูดพลางประกบริมฝีปากเวินอวี๋อีกครั้ง
กลิ่นอายที่เฝ้าคิดถึงทั้งวันทั้งคืนทำให้ดวงตาของเขาแดงเรื่อเล็กน้อย เต็มไปด้วยความรู้สึกอยากครอบครองและปรารถนาสตรีที่อยู่ใต้ร่าง
ออกศึกมานานขนาดนี้ เขาคิดถึงองค์หญิงเหลือเกิน
จูบของลู่เหริ่นเร่าร้อน แต่ก็แฝงความอ่อนโยนอันเป็นเอกลักษณ์
เวินอวี๋ถูกดูดจนลิ้นชา ถึงกับต้องเค้นคำพูดออกมาจากซอกฟันอย่างยากลำบาก “เจ้านี่ชักจะกล้าขึ้นทุกวันแล้วนะ”