กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 268 ยอมจำนนเสียดี ๆ!
เวินอวี๋กระตุกต้นคอเสื้อด้านหลังของเขา “หืม? ทำไมไม่ถอดแล้วล่ะ? รีบถอดสิ ข้ารออยู่นะ”
ปาเจี้ยค่อย ๆ หันกลับมามองเวินอวี๋ สีหน้าอึดอัด “ข้าไม่เคยเจอสตรีอย่างเจ้ามาก่อน”
เวินอวี๋ตอบรับอย่างเป็นธรรมชาติ “ข้าก็ไม่เคยเจอหลวงจีนอย่างท่านมาก่อนเหมือนกัน”
“หลวงจีนอย่างข้าเป็นอะไร?”
“กวนประสาทชะมัด”
“……”
ปาเจี้ยถอนหายใจ เริ่มยอมอ่อนข้อ “ปล่อยข้าไปเถอะ เราต่างคนต่างแยกย้าย ต่างคนต่างมีความสุข ไม่ดีหรือ?”
“ไม่ดี”